Aankondiging Expositie Circus Jeroen Bos in 3d Amsterdam

    

Aankondiging Circus Jeroen Bos& Bob Soundsystem in Trier Duitsland

 

Krantenartikelen Expositie Black&Light Melkfabriek Den Bosch

 

 

Voorwoord Expositie De wereld van Jeroen Bos 2006

Goedemiddag

Dat ik deze opening verricht is toeval. Ik val namelijk in voor Willem-Alexanders, die eigenlijk deze expositie had moeten openen, maar een week te vroeg naar Den Bosch kwam en toen uit armoede maar aansloot bij het Erasmus Festival.

Welkom de wereld van Jeroen Bos, de stad van Jeroen Bos en voor bijna twee maanden het huis van Jeroen Bos, althans de ruimte waar de geest van Jeroen Bos tijdelijk bezit van neemt.

Straks is de film en daarna lokt drank met Tralala’s, maar eerst nog even dit.

Voor mij is het openen van een tentoonstelling geen dagelijks werk. Als iemand mij vraagt, wil je iets schrijven over beeldende kunst, dan heb ik de standaardzin paraat: “Dat is mijn wijk niet. Ik heb geen verstand van beeldende kunst. Je moet bij mijn collega zijn. Ik ben van de letters, het lezen.” Vraagt iemand mij voor een lezing, een toespraak. Dan zeg ik. Sorry. Ik ben schrijver geen spreker. Mijn arena is de veilige begrenzing van een krantenpagina, strakke lijnen, ordelijke rechte kolommen, letters netjes in het gelid. Sneren en schimpen op de vierkante millimeter. En dat het straks allemaal op de helft moet, maakt het nog overzichtelijker.

Vandaag is het allemaal anders. Hier kijken we niet op een metertje of wat. Jeroen is nog lang niet aan het tabloidformaat toe.

En ik moet nu dus spreken over beeldende kunst, schilderkunst nog wel. De tak van kunst, waar ik maar zelden iets van begrijp. En al blijven kenners mij ervan verzekeren dat je kunst helemaal niet moet begrijpen, iets in mij wil er niet aan.

Nu ja, Jeroen dwingt wel eens vaker tot andere inzichten, andere plannen, misschien wel een nieuwe kijk op zaken van verstand en gevoel.

Hoe het zo gekomen is? Aan de familie heeft het op het eerste gezicht niet gelegen. Van beide kanten is tot dusver niet bar veel gebleken van artistieke neigingen. Wel zo geruststellend. Ok, Peter, projecteerde in zijn jonge jaren een soort rorschachtests op de wand van een jongerencentrum in Abcoude. Maar hij is daar blijkbaar vanzelf overheen gegroeid. Want, geen een ouder wenst het zijn kind toe, een onzeker bestaan als kunstenaar: financieel ongerief, droog brood, bezorgde schoonouders, zijn laatste oortje versnoept. Of was dat een andere kunstenaar?

Misschien had ik vroeger zijn kindertekeningen toch wat minder enthousiast moeten prijzen. Of  ligt het daar niet aan?

Vraag aan je kind wat hij later wil worden en je weet een ding zeker. Hij zal nooit zeggen: ‘Ik word kunstenaar’. Brandweerman, politieagent, misschien ja. Ook al komt dat veel minder vaak voor dan je gezien het doorsnee kinderspeelgoed zou zeggen.

Of is het toch die naam? Heel veel ouders noemen hun kind Jeroen. Maar dan heb je nog niet een Jeroen Bos. Hoewel je er scheurend over de digitale snelweg wel eens een tegenkomt, die geen familie is, je ontmoet niet elke dag een Jeroen Bos. Tien jaar geleden is het nu, dat Jeroen begon te tekenen. Blijkbaar moest dat zo zijn.

Blijkbaar moest het ook zo zijn dat hij dat deed in de stad van Jeroen Bosch, die - niet verder vertellen - eigenlijk Jeroen van Aken heette.

We zitten hier maar een paar honderd meter van het atelier van Jeroen Bosch, maar het is wel vijfhonderd jaar later.

De Jeroen Bos die deze schilderijen maakt, is onderworpen aan de spellingsvernieuwing. En hij heeft ook geen standbeeld op de markt. Tja, je kunt in het leven niet alles hebben. En zo kunnen de vogels tenminste niet op zijn kop poepen.

Vaak, als ik vertel dat Jeroen schilder is, vragen mensen mij of hij de kunstacademie gedaan heeft. Ik moet altijd even om glimlachen om het gezicht dat Jeroen trekt als hij die vraag krijgt. Eigenzinnig, misschien wel eigenwijs en koppig is hij, wil bij geen enkele stroming horen. Vormt zijn eigen groep. Hij wil het allemaal zelf doen, zelf bedenken, zelf ontwikkelen, desnoods zelf mislukken. Ook als het tegenzit.

Na tien jaar staat zijn eigen stijl er ook zonder kunstacademie. Tegen de grijsheid ageert hij. Zijn werk is onbevangen, een feest van kleur en bizarre vormen. Een wereld vol symboliek, verhalen, betekenissen, die je omsluit en opneemt als je er vatbaar voor bent. Je kunt er in verdrinken, dromen, verlangen, maar je mag er ook om lachen.

Maar dat mag ieder voor zichzelf uitmaken. Ik ga het niet uitleggen.Ik heb geen verstand van beeldende kunst.

Goede reis in de wereld van Jeroen Bos.

Mieske van Eck, Den Bosch, zaterdag 2 december, 2006

Aankondiging Expositie De wereld van Jeroen Bos

Van goddelijke hemellichamen en bezeten schaapjes tot het hangen boven een wc pot…

Jeroen Bos creëert het allemaal in zijn eigen kleurrijke wereld…

Krantenartikel bij de Wereld van Jeroen Bos

 

Aankondiging Expositie 2006

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Aankondiging Expositie 2000